“Ger?eklik, üzerinde uzla?t???m?z bir halüsinasyondur.”

  — Philip K. Dick

  Saat 09:13.

  Sabah vardiyas? tesise girdi?inde ilk fark edilen ?ey sessizlikti.

  Bu sessizlik gece vardiyas?ndaki sessizlik gibi de?ildi.

  Bu, mekan?n i?inde bir ?eyin eksilmesi gibiydi.

  Güvenlik g?revlisi Kerem kart?n? okuttu.

  Turnike a??ld?.

  Ama bip sesi ??kmad?.

  Normalde o tiz onay sesi her sabah duyulurdu.

  Bugün yoktu.

  Koridorlar normal g?rünüyordu.

  I??klar yan?yordu.

  Ama g?lgeler…

  G?lgeler hafif gecikmeli hareket ediyordu.

  Kerem yürüdü?ünde, g?lgesi yar?m saniye sonra ad?m at?yordu.

  Durdu.

  G?lge bir ad?m daha att?.

  Sonra o da durdu.

  Kerem g?zlerini k?rpt?.

  Her ?ey normale d?ndü.

  “Uykusuzluk,” diye m?r?ldand?.

  G?zetleme odas?n?n kap?s? a??kt?.

  ??eride kimse yoktu.

  Sandalyeler devrilmemi?ti.

  Kavga izleri yoktu.

  Sadece bo?tu.

  Ama monit?rler a??kt?.

  Tüm ekranlarda ayn? g?rüntü vard?:

  Koridor.

  Bo?.

  Kamera a??s? sabit.

  Ve ekran?n k??esinde kü?ük bir yaz?:

  DENEK 7 AKT?F

  Kerem telsizi kald?rd?.

  “Gece vardiyas? nerede?”

  Cevap gelmedi.

  Statik.

  Sonra bir ses.

  Dmitri’nin sesi.

  Ama Dmitri gece vardiyas?ndayd?.

  If you discover this tale on Amazon, be aware that it has been stolen. Please report the violation.

  Ve ?u an burada de?ildi.

  “Kap?y? a?t?m.”

  Kerem’in s?rt?ndan so?uk ter akt?.

  Monit?rlerden birinde hareket oldu.

  Koridor g?rüntüsünde bir kap? belirdi.

  Bu kap? daha ?nce orada de?ildi.

  Duvar?n ortas?nda.

  Metal.

  üzerinde tek bir i?aret:

  G-3

  Kerem monit?re yakla?t?.

  Kap?n?n alt?ndan karanl?k s?z?yordu.

  Ama karanl?k ????? yutmuyordu.

  I???? büküyordu.

  Bir anda monit?r g?rüntüsü de?i?ti.

  Art?k kamera koridorda de?ildi.

  G?zetleme odas?n?n i?indeydi.

  Kerem kendini ekranda g?rdü.

  Monit?re bakarken.

  Ama ekrandaki Kerem gülüyordu.

  Ger?ek Kerem gülmüyordu.

  Ekrandaki Kerem ba??n? yava??a sa?a e?di.

  Ve dudaklar? oynad?.

  Ses yoktu.

  Ama kelime belliydi:

  “G?rüyorsun.”

  Kerem geri ?ekildi.

  Ekrandaki g?rüntü bir anl???na karard?.

  Sonra ba?ka bir g?rüntü geldi.

  Bir ev.

  Kü?ük bir ?ocuk odas?.

  Duvara bakan bir ?ocuk.

  ?ocuk f?s?ld?yordu:

  “Kap? i?eride.”

  Kerem monit?re yakla?t?.

  Bu yay?n tesis i?inden gelmiyordu.

  IP adresi tan?ms?zd?.

  Kaynak yoktu.

  Ayn? anda ?ehir merkezinde bir apartman dairesinde televizyon a??ld?.

  Kanal yoktu.

  Ama ekran kararmad?.

  Tek bir g?rüntü vard?:

  Beton bir hücre.

  Metal yataklar.

  Ve k??ede koyu bir g?lge.

  Sosyal medyada ilk video saat 09:27’de yüklendi.

  Ba?l?k:

  “Televizyonum kendi kendine a??ld?.”

  Video 12 saniyeydi.

  G?rüntü net de?ildi.

  Ama hücre a??kt?.

  Yorumlar gelmeye ba?lad?.

  “ARG mi?”

  “Yeni dizi mi geliyor?”

  “Bu ger?ek olamaz.”

  Tesis i?inde alarm ?almaya ba?lad?.

  Ama alarm sesi bozuktu.

  Tekrarlayan bir kelime gibiydi.

  “Tan?k.”

  “Tan?k.”

  “Tan?k.”

  Kerem kap?ya y?neldi.

  Koridor art?k eskisi gibi g?rünmüyordu.

  Uzam??t?.

  Duvarlar hafif?e i?e do?ru k?vr?lm??t?.

  Sanki mekan nefes al?yordu.

  Di?er ?al??anlar panikle a?a?? iniyordu.

  Ama merdivenler bitmiyordu.

  ?niyorlard?.

  ?niyorlard?.

  Ama zemin gelmiyordu.

  G?zetleme odas?ndaki tüm ekranlar ayn? anda de?i?ti.

  Art?k hücre yoktu.

  Dünya haritas? vard?.

  Ve harita üzerinde kü?ük siyah noktalar belirmeye ba?lad?.

  ?lk ba?ta bir tane.

  Sonra ü?.

  Sonra on.

  Sonra yüzlerce.

  Her siyah nokta bir ekrand?.

  Her ekran bir tan?kt?.

  Ve yaz? belirdi:

  YANKI ALANI GEN??L?YOR

  Kerem dizlerinin üzerine ??ktü.

  “Bu nas?l mümkün?”

  Cevap geldi.

  Ama hoparl?rden de?il.

  Zihninden.

  “Kap? a??ld?.”

  Tesisin d???ndaki ?ehirde insanlar ekranlara bak?yordu.

  Baz?lar? korkuyordu.

  Baz?lar? merak ediyordu.

  Baz?lar? izlemeyi b?rakam?yordu.

  Her izleyi?…

  Alan? büyütüyordu.

  G-3 art?k bir oda de?ildi.

  Bir mekan de?ildi.

  Bir yay?n de?ildi.

  Bir fenomen de?ildi.

  Bir bilin?ti.

  Ve bilin? yay?l?yordu.

  G?zetleme odas?n?n ortas?nda hava büküldü.

  Bo?luk y?rt?ld?.

  Ve i?inden bir figür ??kt?.

  G?lge.

  Ama art?k tek de?ildi.

  Arkas?nda yüzlerce siluet vard?.

  Hepsi yar?m kalm?? insan ?ekilleri.

  Kerem geri süründü.

  “Ne istiyorsunuz?”

  Figürün yüzü yoktu.

  Ama cevap netti:

  “Denge.”

  “Ne dengesi?”

  “??erisi ve d??ar?s?.”

  Kerem’in zihninde bir kavray?? olu?tu.

  G-3 bir istila de?ildi.

  Bu varl?klar bir yere girmeye ?al??m?yordu.

  Onlar zaten i?erideydi.

  ?nsan zihninde.

  G-3 sadece s?n?r? inceltmi?ti.

  ?imdi s?n?r ??zülüyordu.

  G?zetleme odas?n?n duvarlar? saydamla?maya ba?lad?.

  Arkas?nda ba?ka yüzler vard?.

  Ba?ka ?al??anlar.

  Ama onlar ?al??an de?ildi.

  Hepsi g?zsüzdü.

  Hepsi bekliyordu.

  Kerem son bir kez monit?re bakt?.

  Dünya haritas?ndaki siyah noktalar ?o?alm??t?.

  Bir k?ta neredeyse tamamen kararm??t?.

  Ve yaz? de?i?ti:

  DENEK SAYISI: SINIRSIZ

  Kerem aya?a kalkt?.

  Figüre bakt?.

  “Bunu durdurabilir miyiz?”

  Uzun bir sessizlik oldu.

  Sonra cevap:

  “?zlemeyi b?rak.”

  O anda ?ehir genelinde elektrikler kesildi.

  Ekranlar karard?.

  Telefonlar sustu.

  Monit?rler s?ndü.

  Sessizlik.

  Ama karanl?kta insanlar hala g?rüyordu.

  Duvarlara bak?yorlard?.

  Bo?lu?a bak?yorlard?.

  Ve bo?luk…

  Geri bak?yordu.

  Tesis ??ktü.

  Ama fiziksel olarak de?il.

  Planlar art?k tutmuyordu.

  Katlar yer de?i?tiriyordu.

  Kap?lar ba?ka yerlere a??l?yordu.

  G-3 kap?s? art?k her yerdeydi.

  Ve hi?bir yerde.

  Saat 10:02.

  Tüm ?ehir normale d?ndü.

  Elektrik geldi.

  Ekranlar a??ld?.

  Hi?bir ?ey yay?nlam?yordu.

  Hücre yoktu.

  G?lge yoktu.

  Tesis haritada g?rünmüyordu.

  Resm? kay?tlarda b?yle bir yer hi? olmam??t?.

  Ama insanlar bir ?eyi hat?rl?yordu.

  K?sa bir g?rüntü.

  Bir hücre.

  Bir g?lge.

  Ve bir kelime:

  “Tan?k.”

  O gece milyonlarca insan ayn? rüyay? g?rdü.

  Metal bir kap?.

  üzerinde G-3 yaz?yor.

  Kap? i?eriden a??l?yor.

  Ve karanl?k f?s?ld?yor:

  “Ho? geldin.”